காத்திருப்பின் முதல் கனிகள்

இன்றோடு இந்த டுரியான் பெலாண்டா (முள் சீத்தா) மரத்துக்கு இரண்டு வயது. 16.10.2024 அன்று நட்டது.

அப்போது ஒரு சிறிய செடி. இன்று கிளைகள் விரித்து நின்று, முதல் முறையாக நான்கு கனிகளைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இரண்டு ஆண்டுகள் என்பது ஒரு மரத்துக்கு பெரிய காலமல்ல. ஆனால் நட்டு வைத்து தினமும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நமக்கு, அதன் ஒவ்வொரு புதிய இலையும், பூவும், காயும் தனித்தனி நிகழ்வுகளாகவே தோன்றுகின்றன.

இந்தச் செடியின் ஆரம்பம் அவ்வளவு எளிதாக இருக்கவில்லை.

நட்ட சில காலத்திலேயே இலைகளில் ஏதோ சரியில்லை என்று தோன்றியது. நிறம் மாறுவது, சுருங்குவது, சில இலைகள் வாடுவது, புதிய வளர்ச்சி மெதுவாக இருப்பது போன்ற அறிகுறிகள் தெரிந்தன.

ஒரு செடி சிரமத்தில் இருக்கிறது, அதாவது Plant Stress ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பதை அது நம்மிடம் சொல்லாது. ஆனால் தனது உடலில் காட்டிவிடும். இலை நிறம் மாறலாம், முனைகள் உலரலாம், புதிய மொட்டுகள் மெதுவாகலாம், சில இலைகள் காரணமின்றி விழலாம். அதிக நீரா, குறைந்த நீரா, வெயில் அழுத்தமா, வேர்ச் சிக்கலா, பூச்சித் தாக்கமா என்று ஏதோ ஒன்று அதன் இயல்பான ஓட்டத்தை குலைத்திருக்கிறது என்பதற்கான மொழியே அந்த அறிகுறிகள்.

தோட்டம் வளர்ப்பதில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒரு விஷயம் இதுதான். செடிக்கு என்ன ஆனது என்று அது நம்மிடம் நேரடியாகச் சொல்லாது. இலை, தண்டு, பூ, நிறம் போன்றவற்றைத்தான் வாசிக்க வேண்டும். உடனே மருந்தைத் தேடுவதைவிட, முதலில் அந்தச் செடி சொல்லும் விஷயங்களை அமைதியாகக் கவனிக்க வேண்டும்.

அந்தக் காலத்தில்தான் YouTube-ல் African Gardening என்ற சேனல் கண்ணில் பட்டது.

அவர் இதே வகை மரத்தை container-ல் வளர்த்து, அதில் தொண்ணூறு கனிகள் வரை பெற்றிருந்தார். ஒரு சிறிய மரத்தில் இத்தனை கனிகள் என்பதே எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவர் பராமரிப்பு முறைகளைப் பார்த்தபோதுதான், இந்த மரத்தின் இயல்பை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் புரிந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன்.

அதில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது மகரந்தச் சேர்க்கை.

இந்த மரத்தின் பூக்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆண், பெண் நிலைகளில் இருப்பதில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் பெண் நிலையில் இருக்கும் பூ, சில மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு ஆண் நிலைக்குச் செல்கிறது. சரியான நேரத்தில் மற்றொரு பூவிலிருந்து மகரந்தத்தை எடுத்து சேர்த்தால் hand pollination மூலம் கனி அமைவது அதிகரிக்கலாம்.

அதாவது மரம் பூத்துவிட்டது என்பதால் மட்டும் கனி வந்து விடாது. பூவின் நேரமும் சரியாக இருக்க வேண்டும்.

நம்முடைய நேரமும் அதோடு ஒத்துப்போக வேண்டும்.

இந்த முறை இந்தச் சிறிய மரம் பூத்தபோது, நூற்றுக்கும் அதிகமான பூக்கள் ஒரே காலகட்டத்தில் இருந்தன. அவற்றைப் பார்த்தபோது, ஒவ்வொன்றையும் சரியான நேரத்தில் hand pollination செய்திருந்தால் எத்தனை கனிகள் உருவாகியிருக்கும் என்று நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. அந்த நூறு பூக்களுக்குள் ஏராளமான கனிகளுக்கான வாய்ப்பு இருந்தது.

ஆனால் தோட்டத்தின் நேரமும் நம்முடைய வாழ்க்கையின் நேரமும் எப்போதும் ஒன்றாக அமைவதில்லை.

நான் எப்போதும் வீட்டில் இருக்க முடியாது. பூ எப்போது பெண் நிலையில் இருக்கிறது, எப்போது ஆண் நிலைக்குச் செல்கிறது என்று பார்த்துக்கொண்டு, சரியான நேரத்தில் மகரந்தத்தை எடுத்துச் சேர்ப்பது எனக்கு தொடர்ந்து சாத்தியமாகவில்லை. மரம் தயாராக இருந்த பல நேரங்களில் நான் அங்கே இல்லை.

அதனால் எக்கச்சக்கமான கனிகளாக மாறியிருக்கக் கூடிய அந்த வாய்ப்புகளில் பெரும்பாலானவை பூக்களாகவே உதிர்ந்து போயின.

அப்போதுதான் இயற்கையின் தொழிலாளர்களை இன்னும் அதிகமாக நம்ப ஆரம்பித்தேன்.

குறிப்பாக sap beetles எனப்படும் சிறிய வண்டுகள் இந்தப் பூக்களின் இயற்கையான மகரந்தச் சேர்க்கையில் பங்கெடுக்கின்றன. அவை பூவுக்குள் சென்று, ஒரு பூவிலிருந்து இன்னொரு பூவுக்கு மகரந்தத்தை எடுத்துச் செல்கின்றன. அவற்றை விரட்டுவதற்குப் பதிலாக, பயனுள்ள பூச்சிகள் வரக்கூடிய சூழலைத் தோட்டத்தில் வைத்திருக்க முயன்றேன்.

நாம் எல்லாவற்றையும் நம்மால்தான் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று தோட்டத்தில் நினைக்கக் கூடாது.

சில வேலைகளை இயற்கையிடம் விட்டுவிட வேண்டியிருக்கும்.

அந்த ஒப்பந்தத்தின் பலனாக, நூற்றுக்கும் அதிகமான பூக்களில் இருந்து நான்கு கனிகள் மரத்தில் தொங்குகின்றன. நான்கு பூக்கள் மட்டும் இயற்கையோடு சரியான நேரத்தில் கைகோர்த்து, இன்று கைகளால் தொட்டுப் பார்க்கக்கூடிய கனிகளாக மாறியிருக்கின்றன.

இந்தப் பயணத்தில் இன்னொரு தொல்லை mealybug.

வெள்ளையாகப் படர்ந்து கிளைகளிலும் இலைகளிலும் அமர்ந்துகொள்ளும் அந்தச் சிறிய பூச்சிகள் ஆரம்பத்தில் பெரிதாகத் தெரியாது. விட்டுவிட்டால் செடியின் ஆரோக்கியத்தையே பாதிக்க ஆரம்பிக்கும். அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக neem oil-ஐ இடைவெளிகளில் தெளித்தேன்.

அதோடு, ஈரப்பதம் அதிகமான காலங்களில் இலைகளில் ஏற்படக்கூடிய பூஞ்சைத் தாக்கம், leaf spot போன்ற பிரச்சினைகளை கட்டுப்படுத்த அல்லது தடுக்கும் நோக்கில் nano copper spray-யும் பயன்படுத்தினேன். அது உரம் அல்ல, நோய் தாக்காமல் பாதுகாக்கும் ஒரு காவல் போல. எந்த spray-யும் அளவுக்கு மீறிப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்பதையும் இந்தப் பராமரிப்பில் கற்றுக்கொண்டேன். தேவையான நேரத்தில், சரியான அளவில் பயன்படுத்தி, அதற்குப் பிறகு செடி எப்படி எதிர்வினை செய்கிறது என்பதை கவனிப்பதே முக்கியம்.

இரண்டு ஆண்டுகளாக இந்த மரத்தோடு இருந்தபோது, தோட்டம் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்த முக்கியமான விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது.

நாம் செடியை வளர்ப்பதில்லை.

அது வளர்வதற்கான சூழலை மட்டும் ஏற்படுத்தித் தருகிறோம்.

நீர் தரலாம். உரம் போடலாம். பூச்சிகளை கட்டுப்படுத்தலாம். நோய் வராமல் பாதுகாக்கலாம். மகரந்தச் சேர்க்கைக்குச் சிறிது உதவலாம். ஆனால் பூ எப்போது திறக்க வேண்டும், எந்தப் பூ காயாக வேண்டும், எந்தக் காய் கடைசிவரை தாங்க வேண்டும் என்பதைக் கட்டளையிட முடியாது. அதை மரம் தான் தீர்மானிக்கும்.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கையில் எடுத்துச் சென்ற ஒரு சிறிய செடி இன்று நான்கு கனிகளோடு நிற்கிறது. தொண்ணூறு கனிகள் கொண்ட மரத்தை YouTube-ல் பார்த்தவனுக்கு நான்கு என்பது பெரிய எண்ணிக்கையல்ல. ஆனால் என் மரத்தில் உருவான முதல் நான்கு என்பதால், எனக்கு அவை தொண்ணூற்றுக்கும் குறைவாகத் தெரியவில்லை.

அவை வெறும் கனிகள் அல்ல.

நான் கொடுத்த பராமரிப்பும், நான் கொடுக்க முடியாமல் போன நேரமும், உதிர்ந்த பூக்களும், வண்டுகள் செய்த அமைதியான வேலையும், இரண்டு ஆண்டுகளாக நான் காத்திருந்த பொறுமையும் சேர்ந்த நான்கு சிறிய பதில்கள்.

தோட்டத்தின் கணக்கு அப்படித்தான்.

எண்ணிக்கையில் அதன் மதிப்பு இல்லை. காத்திருந்த காலத்தில்தான் அதன் எடை இருக்கிறது.