Monday, July 20, 2009

ஒரு கொலை முயற்சி

பாலைவனங்கள் பல புதிர்களை அடக்கிக் கொண்ட பூமி. முக்கியமாக சஹாரா போன்ற இடங்கள் ஒரு காலத்தில் செழிப்பான பூமியாகவும் அங்கு உயிரினங்கள் வாழ்ந்த ஒரு சில குடில்களையும் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். பின் ஏற்பட்ட இயற்கையின் சீற்றத்தில் பல நிலப் பிரிவுகள் உண்டாகி இருப்பதாக சரித்திர மற்றும் அறிவியல் வல்லுனர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

மணல்
பறக்கும் பாலைவனத்தில் அதிசயத்தக்க ஒன்று பிரமிடுகள். சரித்திரச் சுவடுகளை அறிய பேருதவியாக இருந்தவற்றுள் ஒன்று. பிரமிடுகளை பற்றி சொல்லும் போது அக்காலக்கட்டத்தில் வாழ்ந்த அரசர்களையும் உயர்குடியினரையும் தவிர்க இயலாது. பிரமிடுகள் முக்கியமாக அமைக்கப்பட்டதே இந்த அரச குடியினர்களின் பிணங்களை பதப்படுத்தி 'மாற்று உலகத்துக்கு' அனுப்ப தான் என்பது பொதுவாக அறிந்த ஒன்றே.

'மம்மி'கள் பற்றிய ஆராய்ச்சிக்களும் ஆய்வுகளும் வியகதக்கவை. மம்மிகள் மற்றும் பிரமிடுகள் சம்பந்தமான எனது தகவல் சேமிப்புகளுக்கு என்னை கட்டி இழுத்தது தூத்தன்கமன் எனும் பாரோ மன்னனின் ஆய்வுகள் தாம். இது சம்பந்தமான கட்டுரை போதுமான விளக்கங்களுடன் முன்னமே எழுதியிருக்கிறேன்.

இன்றய திரையுலகம் மம்மிகளை பேய்களாகவே காட்ட முற்படுகின்றன. மம்மிகள் என்றாலே வெறுக்கத்தக்க ஒன்றாகவும், அகோரமான மர்ம பொருள் எனவும் மக்கள் கருதுகிறார்கள். மம்மிகள் புதைக்கப்பட்ட கல்லறைகள் திறக்கப்படும் போது பல வருடங்கள் அழுத்தத்தில் இருந்த மைக்ரோஸ்போராக்கள் அதீத செயல்பாடுகளோடு இயங்கச் செய்கின்றன. இதன் காரணமாக குறைவான நோய் எதிர்ப்புச் சத்தியைக் கொண்டவர்கள் மம்மிகள் அறையப்பட்ட கல்லறையை அணுகிய சில காலத்தில் இறக்க நேரிடுகிறது. இது மம்மிகளின் பழி வாங்கள் என மேலும் மக்களிடம் பீதியை கிளப்பிவிடுகிறார்கள்.

பிரமீடு திருட்டு வெள்ளையன் ஆரம்பித்து வைத்த ஒன்றல்ல. அரசன் வேற்றுலகில் மிகுந்த சுகத்துடன் வாழ வேண்டுமென பிரமிடுகள் சொல்வம் கொழிக்க நிறப்பப்படுகிறது. துத்தன்கமன் அரசனின் கல்லறயில் கண்டெடுத்த அவனது செருப்பு கூட தங்கத்தில் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. எகிப்தியர்களின் நம்பிக்கைபடி கடவுளர்களாகிய அரசர்கள் பூமியில் தமது ஆட்சியை முடித்து வேற்றுலகிற்கு செல்கிறார்கள். அரசரை நன்முறையில் வழி அனுப்ப தங்கத்தால் ஆன பொருட்கள் கல்லறையில் நிறப்பப்படுன்றன. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு பின் தைரியம் கொண்ட சில எகிப்திய திருடர்களாலும் பிரமீடுகளில் கொள்ளையடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பின் ஆராய்ச்சி எனும் பெயரில் கால் பதித்த வெள்ளையன் இவ்வேலைகளில் கொஞ்சம் தீவிரம் செலுத்தி கொள்ளையடித்திருக்கிறான். இப்படிபட்ட திருட்டுக்களை தவிர்க்கவும் பிரமிடுகள் மற்றும் மம்மிகள் சம்பந்தமான பீதியான தகவல்கள் பரப்பப்பட்டிருக்கலாம்.

எகிப்திய அரசன் ஃபாரோ என அறியப்படுவான். துத்தன்கமன் ஃபாரோவின் மம்மி கண்டெடுக்கப்பட்டது 'தி வேளி ஆப் கிங்' எனப்படும் பகுதியாகும். துத் சரித்திரத்தில் சொல்லப்படுபவர்களுள் ஹைதித் எனப்படும் அரசகுமாரனும் ஒருவன். துத் அரசனின் மரணத்தைப் போலவே இவனது மரணமும் சில மர்மங்களுக்குறியது.

முன்பு ஹித்தித்தின் உடல் என கூறப்பட்ட மம்மியும் பின்னாட்களில் அதுவல்ல என அறியப்பட்டது. கஹேராவில் இருந்து சுமார் 460 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் Deir El Bahri எனப்படும் பள்ளத்தாக்கு இருக்கிறது. கால்கள் இருக்கக்கட்டப்பட்டு, இதயத்தை இருகைகளில் பற்றியபடியும், கடுமையான முகத்தோடு கத்திக் கதற வாய் திறந்த தோற்றத்தில் ஒரு மம்மி கண்டெடுக்கப்பட்டது. 'கதறும் மம்மி' என அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அவ்வுடல் பலமான ஆராய்ச்சிகளுக்குட்பட்டது. ஆரம்ப நிலை ஆராய்ச்சிகள் அந்த மம்மியிடன் உடல் துத்தன்கமன் காலத்தில் வாழ்ந்த ஹித்தித் எனும் அரசகுமாரனுடையது என குறிப்பிட்டன.

1881-ஆம் ஆண்டு கதறும் மம்மி கண்டெடுக்கப்பட்டது. தற்சமயம் கஹேராவில் அமைந்துள்ள எகிப்திய தொல்பொருட்காட்சி சாலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் அந்த மம்மியில் செய்யப்பட்ட மேலாதிக்க ஆராய்ச்சிகள் எகிப்திய நாகரீகத்தில் திட்டமிட்ட ஒரு கொலை முயற்சியை வெளிக்கொனர்ந்தது.

எகிப்திய நாகரீகத்தில் குறிப்பிட தக்க அரசருள் ஒருவர் 3-ஆம் ரம்சேஸ் ஃபாரோவாகும். அவரின் மகனான Pentewere எனும் அரசகுமாரன் ஆட்சியைப் பிடிக்க தந்தையை கொலை செய்ய திட்டமிட்டிருக்கிறான். ஆராய்ச்சியில் கி.மு 12-ஆம் நூற்றாண்டின் பைப்ரஸ் படிவம் ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டது. 3-ஆம் ரம்சேசின் மனைவி அவரைக் கொலை செய்யும் சதித் திட்டத்தில் சம்பந்தப்பட்ட விசாரனை குறிப்பு அப்படிவத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.சதி திட்டம் விரைவாக குட்டுடைக்கப்பட்டது இளவரசனின் போராத காலம். சதிகாரர்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. அரச துரோகம் செய்பவர்களை மம்மியாக்க்கி கல்லறையில் வைக்கப்படுவதில்லை. மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட பின் அவ்வுடல் அழிக்கப்பட்டுவிடும். அது ராஜ வம்சத்தவராக இருப்பினும் விதி விளக்கு கொடுக்கப்படவில்லை. 3-ஆம் ரம்ஸேசின் ஆட்சியை ஆதரித்தவர்களைப் போலவும் Pentewere அரசகுமாரனை ஆதரித்தோரும் இருந்திருக்கிறார்கள்.

Pentewere அரசகுமாரனுக்கு இரண்டு தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒன்று அரசனை கொல்ல திட்டமிட்டது. இரண்டு தந்தையை கொல்ல திட்டமிட்டது. முதல் குற்றத்திற்கு விஷத்தை அருந்த தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. இரண்டாம் குற்றத்திற்கு அவனது உடல் கல்லறையில் வைக்க தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. கல்லறையில் வைக்கப்படாத உடலுக்கு மறுபிறப்பு இல்லை என்பது எகிப்தியர்களின் நம்பிக்கை.

அரசகுமாரனின் ஆதரவாளர்கள் அவன் உடலை கைப்பற்றி அவசர அவசரமாக பதப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். மம்மியாக்கப்படுவதற்கான வேலைபாடுகள் முழுமையடையவில்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். கதறும் மம்மியின் உடல் முழுமையாக உலர்வடையவில்லை. மூலை மற்றும் உள்ளுறுப்புகள் அகற்றப்படாமல் ஒன்றும் பாதியுமாக செய்திருக்கிறார்கள்.

அது போக அவ்வுடல் ஆட்டுத் தோலில் சுற்றி வைக்கப்பட்டிருந்திருக்கிறது. பழங்கால எகிப்தியர்களின் நம்பிக்கைபடி ஆட்டுத் தோலில் சுற்றப்பட்டது புனிதமற்றது எனப் பொருள்படும். தீயவர்களின் உடலை இப்படி ஆட்டுத் தோலில் சுற்றி வைக்கும் வழக்கமும் இருந்திருக்கிறது.

Pentewere-யின் உடல் ஏன் தூக்கியெறியப்படமால் பதப்படுத்தப்பட்டது எனும் கேள்ளி எழும் சாத்தியங்கள் உண்டு. பிரபுக்களின் சபையினரில் யாரேனும் இதை விரும்பாமல் இருந்திருக்கலாம். அவர்கள் அரசகுமாரனின் பக்கம் இருந்தவர்களாக இருந்திருக்கலாம்.

சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் அது Pentewere-யின் மம்மிதான் என்பதையும் ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறார்கள். 3-ஆம் ரம்சேஸ் அரசனின் மம்மிக்கும் கதறும் மம்மிக்கும் இருக்கும் ஒறுமைபாடுகளை பற்றிய மரபணு சோதனைகள் பல கட்டங்களில் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.

Sunday, July 12, 2009

சமயமெனும் சாக்கடை உலகம்

கேமரன் மலையில் இருந்த சமயம் திருவிழா கொண்டாட்டங்களை அதிகமாகவே கண்டிருக்கிறேன். அதிகமான இந்தியர்கள் அப்போது அங்கிருந்தார்கள். திருவிழா ஆரம்பிக்க நான்கு ஐந்து நாட்களுக்கு முன்பாகவே தோட்டத்தைவிட்டுச் சென்றவர்களும், ஏனையோரின் உறவுகளும் என மக்கள் கூட்டம் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருக்கும். எக்கச்சக்கனமான பலகாரக் கடைகளும், அலங்காரங்களும் ஒரு புதிய மகிழ்ச்சியை எய்தச் செய்யும். பள்ளிக்கு விடுமுறைவிட்டிருப்பார்கள். சில நல்லாசிரியர்கள் மட்டும் பாடத்தை கொடுத்து 'செய்துட்டு வாங்கடா' என சொல்லி வில்லத்தனமான புன்முறுவலிட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள். சில சமயம் அதை செய்து முடித்தும் பல சமயம் அதைச் செய்யாமலும் அடிவாங்கிய கதைகள் தனி.

நண்பர்களிடையே அச்சமயத்தில் எல்லாமே காவடிகள் தாம். காவடி பார்க்க போகிறோம் என்று சொல்லிவிட்டு தான் கிளம்பி இருக்கிறோம். பின்னாட்களில் தைப்பூசத்துக்கு எடுப்பது மட்டும் தான் காவடி என புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. 'அருள்'!? வந்தவர்களை அருகில் இருந்து பார்க்க நான் துணிந்ததில்லை. இன்று வரை இப்படி அருள் வந்தவர்களை எதிர்பாரா விதமாக அருகில் காணும் போது அடி வயிறு கலங்கிவிடும். அந்த பயம் விலகியதில்லை.

கேமரன் மலையில் மேட்டின் மேல் இருக்கும் பாறையில் அமர்ந்தபடி அருள் வந்த 'ஆசாமிகள்' ச்சே சாரி 'சாமிகள்' பூக்குழி எனப்படும் தீக்குளியில் இறங்கி வருவதை பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன். அங்கிருந்த கோவில்களில் மிக பெரிதாக இருந்தது அம்மன் கோவில். அதனால் தான் என்னவோ வரும் சாமிகளில் பலவும் அம்மனாகவும் (கையில் நெருப்பு மூட்டப்பட்டு புகைந்துக் கொண்டிக்கும் தீச்சட்டியோடு), காளியாகவும் (முதுகு முழுக்க கொக்கி மாட்டி கயிற்றில் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்), முனியாண்டி, மதுரைவீரன் எனவும் இருக்கும். இது போக அனுமன், நாகம்மாள்(இரண்டு கைகளை படம் எடுக்கும் பாம்பு போல் தலைக்கு மேல் உயர்த்தி 'புஸ் புஸ்' என்றிருப்பார்கள்) என சில சாமிகளும் வருவதுண்டு.இந்த காளி சாமிகளுக்கு மட்டும் நாக்கு வெளி தள்ளிப் போய் கண்கள் மிரண்டு இருக்கும். 'இதுகளை' ச்சே சாரி 'இவர்களை' பார்த்தவுடன் பக்தியில் கையெடுத்து கும்பிடுகிறார்களோ இல்லையோ பயத்தில் கும்பிடு போட்டு போய்விடுவார்கள் போலும். இந்த 'கேடு கெட்ட ஆசாமிகளுக்கு' ச்சே மீண்டும் சாரி 'முற்றும் உணர்ந்த மேன்மக்களுக்கு' கிஞ்சித்தும் மரியாதை என்பதே இருப்பதில்லை. 'டேய் இங்க வாடா', 'ஏய் இங்க வாடி' என்று தான் அழைத்து தொலையுங்கள். இந்த சாமிகளை வளர்த்தோரை சொல்ல வேண்டும். மரியாதை தெரியாமல் வளர்த்து மக்கள் 'நலனுக்கு' அனுப்பி இருக்கிறார்கள்.

காளி சாமிகளின் உடல் முழுக்க குங்குமம் அப்பிக் கிடக்கும். இவற்றுக்காகத் தனியாக பெட்டி பெட்டியாக குங்குமம் வாங்குவார்கள் போல. குங்கும கம்பெனிக்காரர்களுக்கு நல்ல நெத்தியடி வியாபாரம் தான். சில சாமிகள் நாக்கில் கூட குங்குமம் ஒட்டி உமிழ் நீரில் கலந்து ஒழுகிக் கொண்டிருக்கும். பக்கத்தில் இருக்கும் 'பக்தர்களை' அழைத்து கட்டை விரலில் நாக்கில் இருக்கும் குங்குமத்தை தொட்டு நெற்றியில் ஒரு இழுப்பு இழுப்பி விட்டு கொஞ்சம் குங்குமத்தை அவர்கள் கையில் போட்டு அனுப்ப, அந்த பக்த பெருமக்களும் அதை பவ்யமாக வாங்கி கொண்டு வருவார்கள்.

சில 'காஸ்ட்லி' காளி சாமிகள் கயிறு இழுக்கும் ஆள் போக பக்கத்தில் விளக்கு பிடிக்க (தட்டில் சூடம் ஏற்றி இருப்பதைச் சொன்னேன்) ஆள் வைத்திருப்பார்கள். அந்த தட்டில் குங்குமமும், நன்கு பழுத்த எழுமிச்சையும் இருக்கும். சில பெண்டீர்கள் குடும்ப பிரச்சனையை வீதிக்கு கொண்டு வந்து சாமிகளிடம் முறையிட சாமி எழுமிச்சையை வலது கையில் எடுத்து நெற்றி புருவ மத்தியில் வைத்து முனுமுனுத்து குடும்ப பிரச்சனையைத் தீர்த்து வைக்கும். இந்த எழுமிச்சை பிரச்சனைகளில் புட்டுக் கொண்ட குடும்பங்களும் உண்டு.

இதுவும் இந்த சமுதாயத்தில் ஏற்பட்ட வன்முறை கலாச்சார சீர்கேடு தான். இந்த அருள் பார்க்கும் கலாச்சாரம் தோட்டப்புரங்களில் இருந்து கொஞ்சம்‍ கொஞ்சமாக நகர்ந்து இப்பொழுது நகர்ப்புரங்களிலும் பரவலாகக் காணப்படுகிறது. சில பத்திரிக்கைகளில் கூட இதன் விளம்பரத்தைக் காணலாம். சாமி பார்க்க விரும்புபவர்கள் 'அப்பாய்ண்மெண்ட் ஆர்டர்' வாங்கிக் கொண்டு போக வேண்டும். இலங்கை பிரச்சனையைத் தீர்க்க இவர்களிடம் வழி கேட்டிருக்கலாம். என்ன செய்ய அச்சமயம் யாருக்கும் சரியான சமயோசிதம் வருவது இல்லை. இந்த சாமிகளை பார்த்தவுடன் மறந்து தொலைத்துவிடுகிற‌து.

சில மெத்தப் படித்த மக்களும் இவ்விடங்களில் போய் ஆங்கிலத்தில் பேசி ஆசி பெற்று வருவது அதிர்ச்சியான விடயம். மேலும் அருள் பார்க்கும் ஆசாமிகள் பெரும்பாலும் கையில் சுருட்டும், பீர் புட்டியோடும் தான் இருப்பார்கள். அதிகமானோர் இயல்பு நிலையில் படிக்காத ஆட்களாகவும், குடிகாரர்களாகவும் பேர் போனவர்களாக இருப்பார்கள். இப்படி இருப்பவர்களுக்குத் தான் சாமி வருகிறது. சாமி விருப்பப்பட்டு அருள் இறக்கும் ஆட்களைப் பார்த்தால் பிரமிப்பாக இருக்கிறது.

தெருவுக்கு ஒரு கோவிலைக் கட்டி வைத்துக் கொள்வதும் உடைத்துவிட்டால் குய்யோ முறையோ என கத்துவதும் இங்கு வாடிக்கையாகிவிட்டது. சிறு தெய்வ கோவில்கள் என பரவலாக அறியப்படும் இவை தன் சொந்த நிலங்களில் கட்டிக் கொள்ளப்படுபவை அல்ல. 'கோப் கிடைத்தால் ஆப்படிக்கும்' கதையாக இருக்கும் இடத்தில் சிறு கொட்டகையை போட்டு ஆரம்பிக்க வேண்டியது. பிறகு கிடைக்கும் நிதி வசூலில் கொஞ்சம் மேம்பாடுகள் செய்துக் கொண்டு அதே வாழ்கை என அங்கேயே இருந்துவிட வேண்டியது. பின்னாட்களில் நிலத்தின் சொந்தக்காரன் தமது பயன்பாட்டிற்கு நிலத்தைக் கேட்கும் போது ஆரம்பிக்கும் பிரச்சனை. இத்தனை காலம் இங்கிருந்தோம் எங்களுக்கே இவ்விடம் சொந்தம் என ஆரம்பித்துவிட வேண்டியது. இப்படிச் செய்பவர்கள் சொந்த நிலத்தில் கட்டிக் கொண்டு கூத்தடிக்க வேண்டியது தானே. எதிர்காலத்தில் இப்பிரச்சனைகள் இருக்குமென இவர்கள் ஏன் சிந்திப்பதில்லை?திட்டு திட்டாக ஆங்காங்கே இருக்கும் இவ்விடங்களில் கொட்டும் நிதிகளை படிப்பு வசதிக்கு சிரமப்படும் மாணவர்களுக்கு பயன்படுத்தினால் கூட போதும். அவற்றை கவனிக்க இவர்களுக்கு நேரம் இருப்பதில்லை. இங்கு வசூலாகும் பணம் என்னானது என கணக்கு காட்டிட அவசியம் இருப்பதில்லை. கிடைக்கும் பணத்தை குடித்து கும்மாள‌ம் போட்டுவிட்டாலும் கேட்க ஆளில்லை. இப்படி இருக்க குண்டர் கும்பலில் கீழ் எவ்வளவு மையங்கள் சாமி பார்க்கிறேன் எனும் கதையாக இப்படி இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என அறிவார் இல்லை. நல்லது செய்கிறேன் எனும் மாயையில் மக்களின் மன பிரழ்வுகளுக்குக்கு மட்டுமே இவர்கள் வித்திடுகிறார்கள். இதற்கு காரணம், மக்களை சமயம் எனும் போர்வையில் ஒடுக்கி வைத்திடும் நெடுங்கால திட்டம் என சொல்வதில் என்ன தவறு இருக்கக்கூடும்.

இது தான் இப்படி என்றால் எண் ஜோதிடம், கல் ஜோதிடம், வாஸ்த்து சாத்திரம் என ஒரு கூட்டம் இன்னொரு பக்கம் மக்களை சுரண்டி கொண்டிருக்கிறது. இதை பற்றி சொல்வதற்கு ஒரு பெரும்பதிவே எழுதலாம். மொத்தத்தில் பணம் பண்ணுவதற்கு சம்யம், பலருக்கும் பகடைக் காயாக விளங்குகிறது. சதி திட்டவாதிகளுக்கு அதை விட்டுக் கொடுக்கும் எண்ணம் ஏற்படும் என நினைப்பது பகல் கனவு தான். சிந்திக்க முற்படாத மக்களை தமக்கு சாதகமாகவும், ஆபத்து நேரங்களில் கருவியாகவும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். தன் தலையில் மிளகாய் அரைக்கப்படுவது தெரியாமல் முட்டாளாக போய்க் கொண்டிருக்கும் இன்றய தலைமுறை பரிதாபத்துக் குறியது.

இதையெல்லாம் சொல்லும் பட்சத்தில் சில பெரியவர்களுக்கு கோபம் தான் மிஞ்சுகிறது. இப்ப வந்தவன் இவன் என்னத்தைக் கண்டுவிட்டான் என்பதாகவே இவர்களின் குரல் எழுகிறது. இச்செயல்கள் இன்னும் எத்தனை தலைமுறைகளுக்கு தொடரும் என்பது இம்மக்களின் மனமார்ந்த சிறு தெய்வங்களுக்கே வெளிச்சம். சமய போதனை பல கலவைகளுக்கு உள்ளாகி சாக்கடை போதனையாகவே பலரிடமும் சொன்றடைகிறது. அதைப் பற்றி பிடித்த வாழ்க்கையே இன்னமும் நீடிக்கிறது. சில மேன்மக்கள் அரசியலில் குப்பை கொட்டுவதற்குக் கூட இது அவசியமாகிறது.

பேராக் மாநிலத்தில் (மலேசியா), தைபிங் எனும் இடத்தில் பன்றி கோவில் படு துரிதமான வியாபார வளர்ச்சியை அடைந்து வருகிறது. ஒரு சீனருக்கு சொந்தமான நிலத்தில் சீன மூனீர்வர சிலையை வைத்து வழிபடுகிறார்கள். அது ஹிந்து மத முன்னீஸ்வரன் போலும் இருக்கிறது அலங்காரம் செய்யப்பட்டு. காட்டுப்பகுதில் இருக்கும் இவ்விடத்திற்கு தூக்கி போடும் உணவுகளைத் தின்ன காட்டுப் பன்றிகள் வந்து போகவும் நாள்டைவில் அதை மக்களிடம் நன்கு பழக்கிக் கொண்டார்கள். மக்கள் அதை தொடவும் உணவளிக்கவும் இப்போது அவை மனிதர்களிடம் பயப்படுவதில்லை. தற்சமயம் இப்பன்றி கூட்டம் தெய்வ தூதுவனாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. அவற்றின் உடம்பில் பண நோட்டுகளைக் கொண்டு தேய்க்கவும் பின் பண நோட்டில் இருக்கும் கடைசி நான்கு எண்களை சூதாட்ட மையங்களில் எடுக்கவும் என செய்தி பரவி மக்கள் கூட்டம் மொய்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. பன்றி உடலில் இருக்கும் சேற்றினை சந்தனம் என சொல்லும் அளவுக்கு பக்தி முற்றிவிட்டது. அதை சேறு எனச் சொன்னால் தெய்வ குற்றமாம். அதன் நாற்றம் எல்லாம் ஒரு பெருட்டற்று போய்விட்டது. நாடெங்கினும் இருந்து பல பேருந்துகள் தினம் இவ்விடம் வந்து போய்க் கொண்டிருக்கின்றன.மிருகத்தை துதிக்கும் இச்செயல் ஒரு பக்கம் என்றால். நேர்த்திக்கடன் எனும் பெயரில் மிருக வதைகள் நம்மை பதற வைக்கிறது. ஆட்டின் கழுத்தை அறுத்து அதன் இரத்தத்தை பச்சையாக அப்படியே உறிஞ்சி குடிக்கிறது சில சாமிகள். மிருக வதை சட்ட போதனைகளை பூசாரிகளுக்கும் அருள் வரும் ஆசாமிகளுக்கும் வகுப்பெடுக்க பரிந்துரை செய்ய வேண்டும் போல. கேட்டால் தெய்வ காரிய பலிகள் சொர்கத்தை அடையும் என்பார்கள். இந்த பூசாரிகளை ஏன் சொர்கத்துக்கு அனுப்பக் கூடாது? இல்லை தான் சொர்கத்துக்கு போகிறேன் என அந்த ஆட்டுக்கு தான் தெரியுமா?

(மிருக வதை சமய வழிபாட்டினை திருமதி சுபா அவர்கள் எழுதிய இப்பதிவில் காணலாம். கொடூரமாக இருக்கும் இப்படங்களை இளகிய மனம் கொண்டோர் பார்க்காமல் இருப்பது நலம்.)

அடுத்த படியாக இருப்பது எம்.எல்.எம் சிஸ்டம். நாட்டில் சில பகவான்கள் உதித்திருக்கிறார்கள். இந்த பகவான்களை பார்க்க மட்டும் 500, 750 ரிங்கிட் என குறிப்பிட்ட தொகை வசூழிக்கப்படுகிறது. மற்றபடி தீட்சை வாங்கவும், யோகம், போகம், ரோகம் என சில கற்றல் திறன்களை அறிந்துக் கொள்ளவும் தனி 'ரேட்டில்' பணம் வாங்கப்படுகிறது. பல்புகளையும், கண்ணாடி துண்டுகளையும் கடித்து தின்ன கூட பயிற்சி அழிக்கப்படுகிறதாம். பணம் செலுத்த சிரமம் உள்ளவர்கள் தங்களுக்கு கீழ் நான்கைந்து புதிய பக்தர்களை பகவானுக்கு தேடி கொடுக்க வேண்டும். இப்படிச் செய்பவர்களுக்கு ஏனையோரை திட்சை வாங்க வாய்ப்பளித்த புண்ணியமும் சேருமாம். மக்கள் நலன் காக்க வந்த பகவான்களுக்கு இவ்வளவு தொகையில் பணம் வசூழிக்க என்ன கேடு வந்தது என கேட்பார் இல்லை. கேட்டால் முறைப்பார் உண்டு.

புதிய புதிய சமய யுக்திகள் பிரமிக்க வைக்கின்றன. இன்னும் எவ்வளவு வளரும். காத்திருப்போம்.

(பி.கு: இந்த பதிவை எழுதி தொலைத்து சிறு தெய்வங்களின் சாபத்தை வாங்கிக் கொண்ட விக்கியை அந்த இலச்சி மல ஆத்தா தான் காப்பாத்தனும்)

Thursday, July 02, 2009

பேய் வீட்டுக்குப் போனேன் - கேலிஸ் அரண்மனை

கேலிஸ் அரண்மனையை பற்றிக் கோள்விப்பட்டதுண்டா? ஈப்போ நகரிலிருந்து 20 நிமிட பயணத்தில் ‘பேய் வீடு’ என அழைக்கப்படும் இந்த இடத்தை அடைந்துவிடலாம்.

‘ANNA AND THE KING’ படம் மற்றும் பார்த்தாலே பரவசம் படத்தில் வரும் ‘நீதான் என் தேசிய கீதம் பாடல்’ ஆகியவை இங்கு காட்சிப் படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஷாஜகான் மும்தாஜுக்குக் கட்டிய தாஜ்மஹாலைப் போன்றது தான் இந்தக் கேலிஸ் அரண்மனையும். தாஜ்மஹாலைப் போல் பிரபலம் இல்லாவிட்டாலும் இரண்டிற்கும் ஒரு ஒற்றுமை உள்ளது. வில்லியம் கேலிஸ் ஸிமித் எனும் வெள்ளைக்காரர், தன் மனைவிக்காக இந்த அரண்மனையைக் கட்டினார்.

நிறைவு பெறாமல் பாதி நிர்மாணிப்பில் முற்றுப் பெற்றிருக்கும் இந்த அரண்மனையின் கட்டிட வேலைப்பாடுகள் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கப்பட்டது. கேலிஸ் தன் மனைவியான ‘எக்னஸ்’சுக்கு இந்த அரண்மனையைக் காதல் பரிசாகக் கட்டினார். கட்டிட நிறைவு பெறாத கேலிஸ் அரண்மனை கிட்டதட்ட தொன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் எந்தவிதப் பராமரிப்பும் இல்லாமல் ‘பேய் வீடு’ என அடையாளப் படுத்தப்பட்டு மர்மத்தில் மூழ்கிக் கிடந்தது.
1990களில் சாலை நிர்மானிப்பின் போது கேலிஸ் அரண்மனையை ஒட்டி பிரதான சாலை அமையப் பொற்றது. தொல் பொருள் ஆராய்ச்சிகளுக்கு பிறகு இவ்வரண்மனை சுற்றுலாத் தலமாக் அறிவிக்கப்பட்டது.

கேலிஸ் அரண்மனையில் இன்னமும் கண்டறியப்படாத இரகசிய அறைகளும் சுரங்கப் பாதைகளும் உள்ளன. நான் இது வரை மூன்று முறை இவ்விடத்திற்கு சென்று வந்துள்ளேன்.

கேலிஸ் ஸிமித் ஸ்காட்லாந்தில் டாலாஸ் நகரில் பிறந்தார். இவரின் வயதும் பிறந்த வருடமும் கண்டறியப்படவில்லை. ஏறக்குறைய தனது இருபதாவது வயதில் பொருளீட்டும் நோக்கத்தில் மலாயவிற்கு (மலேசியாவில் ஆரம்பப் பெயர்) வந்தார்.

இவரது நிர்வாகத் திறமையின் காரணமாக ‘அல்மா பக்கீர்’ எனும் நிர்வாகத்தினர் தென் பேரா மாநிலத்தின் சாலை நிர்மானிப்புப் பணியை இவரிடம் ஒப்படைத்தனர், நிர்வாகத்திலும் பங்குதாரராக நியமித்தார்கள். இதன் வழி கேலிஸ் நல்ல இலாபத்தை ஈட்டினார்.

இவ்வரும்படியை வைத்துக் கொண்டு ‘கிந்தா கிலாஸ்’ எனும் இடத்தில் கிட்ட தட்ட ஆயிரம் ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கினார். அச்சமயத்தில் இந்த இடம் பெரும் காடாக இருந்தது. தமிழகத்தில் இருந்து சஞ்சிக் கூலிகளாக வேலையாட்களை வரவழைத்து, இரப்பர் தோட்டம் நிறுவி, பால் மரம் சீவும் வேலைக்கு அமர்த்தினார். இரப்பர் தோட்ட முயற்சியில் நல்ல லாபத்தை அடைந்தார்.

அதன் பிறகு 1905-ல் ‘கேலிஸ் இல்லத்தை’ நிறுவி தன் குடும்பத்தினரை அழைத்து வந்து குடியேறினார். அவரது முதல் குழந்தையான ‘அந்தோனி’ பிறந்தவுடன் தன் மனைவிக்குப் பரிசாக ‘கேலிஸ் அரண்மனையை’ கட்டத் திட்டமிட்டார். நீண்ட நாட்களாகக் குழந்தைப் பேறு இல்லாத கேலிஸ் தம்பதிகள் அவர் அரண்மனைக்கு அருகில் இருக்கும் அம்மன் கேவிலில் வேண்டிக் கொண்ட பிறகு குழந்தைப் பிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால் கேலிஸுக்கு இந்துமத நம்பிக்கையும், காலாச்சார ஈடுபாடும் ஏற்பட்டது. அரண்மனையையும், கோவிலையும் பார்வையிட்ட போது அது உண்மையெனப் புலப்பட்டது.

தனது கனவு மாளிகையான ‘கேலிஸ் அரண்மனையை’ நிர்மானிப்பதற்கு முன் அந்த அம்மன் கோவிலை சிறப்பான முறையில் கட்டினார். அரண்மனையிலிருந்து சுமார் 500 மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் அம்மன் கோவிலும், கேலிஸ் அரண்மனையும் ஒரே மாதிரியான கட்டிட வேலைபாடுகளுடன் இருப்பதைக் காண முடியும். கேவிலின் கோபுரத்தில் கேலிஸின் சிலையும் வடிவமைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. கோவிலினுள் கேலிஸின் மகனான அந்தோனியின் புகைப்படமும் ஓர் ஓரமாக மாட்டி வைக்கப்பட்டுள்ளது.

கேலிஸ் அரண்மனை மற்றும் கோவில் வேலைபாடுகளுக்காக தமிழ் நாட்டிலிருந்து வேலையாட்களும், சாதாரண மற்றும் பளிங்குக் கற்களும் வரவழைக்கப்பட்டன. கோவிலில் இரு முதியவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களிடம் திரட்டிய தகவலின் படி வேலைக்கு கொண்டுவரப்பட்ட பலர் கேலிஸீன் கொடுமைகளால் இறந்து போனதும் உண்டாம். இராப் பகலாக வேலை நடந்து கொண்டு தான் இருக்குமாம்.



சற்று லேசான மேட்டின் மேல் இருக்கும் இந்த அரண்மனை தாழ்வாரத்தில் வளைந்து நெளிந்து ஒரு ஆறு ஓடுகிறது. முன் வாசலில் இருந்து இக்காட்சியைப் பார்ப்பதற்கு மிக ரம்மியமாக இருக்கிறது. கேலிஸ் அரண்மனையின் நிலவறையில் இருந்து மொட்டை மாடி வரை மின்-தூக்கி அமைக்க முயற்சித்திருக்கிறார்.
அது மட்டுமல்லாமல் அரண்மனையின் முன் இருக்கும் ஆற்றிற்கு அடியில் இரு சுரங்கப்பாதைகளும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது ஆற்றைக் கடக்காமல் ஆற்றிற்கு அடியில் சென்று அரண்மனையை அடைந்துவிடலாம். மற்றுமொரு சுரங்கப்பாதையானது அரண்மனையின் பிரதான அறையிலிருந்து ஐந்நூறு மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் கோவிலை அடைவதற்கு ஏதுவாக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

இரண்டாவது மாடியில் ஒரு டென்னிஸ் மைதானத்தை அமைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். இதைப் பார்க்கும் போது தொன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இன்றைய நவீன யோசனையோடு செயற்பட்டிருக்கும் நம் இந்தியக் கட்டிடக்கலை வல்லுனர்களின் திறமையை நினைத்து வியந்து போனேன்.

மேலும் மொட்டை மாடியை விருந்துபசரிப்பு நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பயன்படுத்தும் வகையில் அமைத்து இருக்கிறார்கள். மொட்டை மாடியில் இருக்கும் போது சில்லேன்று வீசும் காற்றும் கட்டிட அமைப்பும், ரம்மியமான காட்சிகளும் ஒரு வித மகிழ்ச்சியான உணர்வைக் கொடுக்கிறது.

முதலாம் உலகப் போர் முடிந்த காலகட்டத்தில் ஸ்பானிஷ் ப்ளூ எனப்படும் மிகக் கொடுமையான விஷக் காய்ச்சல் ஐரோப்பாவில் பரவிவந்தது. அதன் பின் ஆசியக் கண்டமும் இந்நோய்க்கு இலக்காகியது. கேலிஸ் தோட்டத்தில் பணிபுரிந்த பலரும் இந்நோய்க்கு பலியாயினர். இதனால் அவர் வியாபாரம் பாதிப்படைந்தது. அதுமட்டுமள்ளாமல் கிட்டதட்ட எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கேலிஸ் அரண்மனைக் கட்டிட வேலையாட்களும் இறந்தார்கள். மேலும் சிலர் நோய் பாதிப்புக்குள்ளானார்கள்.

கேலிஸ் தனது சம்பாத்தியத்தில் முக்கால்வாசியை இவ்வரண்மனைக்காகவே செலவு செய்துவிட்டார். 1926 ஆம் வருடம் தனது போர்ச்சுகல் பயணத்தின் போது ‘pneumonia’ எனும் நோய்வாய்பட்டு இறந்தார்.

மனமுடைந்து போன கேலிஸின் மனைவி தனது தாயகமான ஸ்காட்லாந்து திரும்ப முடிவு செய்தார். கிந்தா கிலாஸ் என அழைக்கப்படும் கேலிஸின் தோட்டத்தை Harrisons and Crosfield எனும் பிரிடிஸ் நிர்வாகத்திடம் விற்றுவிட்டு சென்றார்.

இரண்டாம் உலகப் போரின் சமயம் இந்த அரண்மனை ஜப்பானியர்களில் கைவசம் இருந்தது. அவர்களின் அராஜக செயல்களாலும் பலர் இவ்வரண்மனையில் சாகடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதனால் இங்கு போய் மற்றும் ஆவிகளின் நடமாட்டம் உள்ளதாக இத்தோட்டத்து மக்களிடம் நம்பிக்கை இருந்து வருகிறது. சில சமயங்களில் மனிதர்களின் அழுகுரல் கேட்குமாம். மேலும் இங்கு கிடைத்த தகவலின் படி இரவு வேளையில் ஆவிகள் இவ்வரண்மனையின் நிர்மாணிப்புப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. இது அவர்களுக்கே வாய் வழி வந்த தகவல்தான். இன்னமும் அதை நம்பி வருகின்றனர்.

இந்த அரண்மனைக்கு நான்கு சுரங்கப் பாதைகள் உள்ளன. அதில் இரண்டு ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்டவை. மேலும் ஒன்று தென் பக்கமாய் இருக்கும் சாலையை இணைக்கும் சுரங்கம் என கூறுகிறார்கள். முக்கிய சுரங்கங்கப் பாதைகள் மூடி வைக்கப்பட்டுள்ளதால் சரியான தகவல்களை அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

நான்காவதாக கூறப்படும் சுரங்கப் பாதை இன்னமும் கண்டறியப்படவில்லை. ஜப்பானியர்கள் மற்றும் 1950/60 களில் சின் பெங் (கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்) போன்றவர்களால் இப்பாதை இரகசிய வழியாக பயன்படுத்தப்பட்டு பின்னாட்களில் சுவரெழுப்பி மூடப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது. கேலிஸின் கார் ஒன்று சுரங்கத்தினுள் இன்னமும் கேட்பாரற்றுக் கிடப்பதாக அறியப்படுகிறது. அரம்பத்தில சுரங்க வழிகளை காண்பதற்கு அனுமதித்த சமயம் பார்த்து வந்த சிலர் கூறியுள்ளனர்.

மேலும் ஒரு சுவாரசியமான விஷயம், பாதள அறை. இந்த அறையில் ஒரு துளி வெளிச்சம் கூட இருக்காது. மெழுகுவர்த்தி அல்லது கை-விளக்குடன் தான் செல்ல வேண்டும். நான் எனது லைட்டர் கருவியை பயன்படுத்திச் சென்றேன். இந்த அரையின் சுவர் முழுக்க பொற்காசுகளால் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இவ்வரை உருவாக்கியதன் நோக்கம் அறியப்படவில்லை. விளக்கின் வெளிச்சத்தில் பொற்காசுகளால் ஆன இவ்வறையைப் பார்ப்பது வித்தியாசமான அனுபவமாக இருக்கும்.

மக்களின் பாதுகாப்பிற்காக முடப்பட்டிருப்பதை விட, மக்களின் பார்வைக்காக இந்த அரண்மனையை பாதுகாப்பான இடமாக மாற்றி அமைத்துக் கொடுத்தால் சிறப்பாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல் இன்னும் பல விஷயங்களை அறிந்து கொள்ளவும் வழிவகுக்கும் என்று எண்ணியவாறே கணத்த இதயத்துடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டேன்.

(பி.கு: தமிழ் ஓசை பத்திரிக்கையில் வெளிவந்த எமது படைப்பு)