முதல் காட்சியை முடித்துக் கொண்டு வெளியேறியவர்கள் முகத்தில் மன நிறைவின் அறிகுறி ஏதும் காணவில்லை. கொஞ்சம் விட்டால் திரையரங்கையே கொழுத்திவிடும் வெறித்தனமான அனல் ஒன்று அவர்கள் கண்களில் எரிவதைக் கண்டேன்.50 வயதை கடந்த பெரியவர் ஒருவர் அந்தப் பக்கமாக போய்க் கொண்டிருந்தார். அடுத்தக் காட்சிக்குத் தயாரகிக் கொண்டிருந்த நபர் அவரது நண்பர் போல. சந்தோஷமாக அவரிடம் கேட்கிறார்.
“படம் எப்படிய்யா?”
“என்னா *** படம் எடுத்து வச்சிருக்கானுங்க ****ங்க. கடுப்பு *** தான் இருக்கு.”
என்னடா மனுசன் இப்படி பேசுகிறாரே என முகம் சுழிக்கச் செய்தது. அவர் தலையைப் பார்த்தேன். அவர் சொல்லியது நன்றாகவே பழுத்திருந்தது. படத்தையும் அதிகமாகவே பழுக்கவிட்டு விட்டார்கள் போல. சரி அப்படி என்னதான் செய்திருக்கிறார்கள் என பார்ப்பதற்காக உள்ளே நுழைந்தேன்.
நட்பை மையமாக வைத்துப் பல படங்கள் வெளியாகி இருந்தும். இதை கொஞ்சம் மாறுபட்ட கோனத்தில் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அக்கரையை யாரும் எடுத்துக் கொண்டதாக தெரியவில்லை. ரஜினி என்ற சொல் மட்டும் போதும் மக்களை மயக்கிவிடலாம் என்ற மமதையில் படத்தை எடுத்திருக்கிறார்கள்.
1) படத்தின் ஆரம்பத்தில் இசைக்கும் குழலோசை நட்பின் இலக்கனத்தை சொல்கிறது. காற்று எங்கிருந்தாலும் குழல் அதை மறப்பதில்லை. அது வீசும் போதெல்லாம் அழகிய நாதத்தை எழுப்பிவிடும். இரு நண்பர்களும் ஒருவருக்கொருவர் மறக்காமல் இருக்கிறார்கள். சூழ்நிலை அவர்கள் சந்திக்கத் தடுக்கிறது.
2) சிகை திருத்தக் கடையில் ஒட்டிய முடிகளுடன் உள்ள சீப்பையும், ஒரு நடிகனின் அலங்கார பொருட்களையும் மாறி மாறி காண்பித்து நண்பர்கள் இருவருக்கும் இருக்கும் தூர அளவை சித்தரிக்க முயற்ச்சித்திருக்கிறார்கள்.
3) சில காட்சியமைப்புகள் சிறப்பாகவே இருக்கின்றன. ஆனால் தேவையற்றதாகவும் இருக்கிறது.
4) வடிவேலுவின் நகைச்சுவை ‘உவ்வேக்க்க்’ ரகம். சிரமப்பட்டு சிரிக்க வைக்கிறார். இந்திரலோக பாதிப்பு இன்னும் விட்டொழியவில்லை போல.
5) எல்லோரும் சொல்கிறார்கள் கடைசி பதினைந்து நிமிடம் படம் சூப்பராக அமைந்திருக்கிறதென்று. ‘செண்டிமெண்ட்’ காட்சிகளை மட்டும் வைத்து காலத்தை கடத்துவது வேதனைக்குறியது.
6) பசுபதியின் நடிப்பு சிறப்பாகவே இருக்கிறது. வெயில் திரையில் கொடுத்த அதே ரசம் என்பதால் கொஞ்சம் மாறுதல் படைக்க முயற்சி செய்திருக்கலாம். “அவரை தெரியும்னு சொன்னதுக்கே என்ன இந்த நிலமைக்கு கொண்டு வந்துட்டிங்க” எனும் காட்சி அனுதாபத்தோடு சிரிக்க வைக்கிறது.
7) பிரபு- என்ன கொடுமை வாசு இது. காவல் அதிகாரியாக வருகிறார். உடை தைப்பதற்கு துணி போதவில்லை போலும். ஒரு காட்சியில் காவல் உடையில் பிதுங்கி போய் நிற்கிறார். ஜப்பானிய காட்டூனில் ‘டோரேமோன்’ இப்படிதான் இருக்கும்.
8) நயந்தாரா நமிதா இடத்தை பிடிக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார். கூச்சப்படாமல் மார்பகங்களையும் தொடையையும் காட்டி விருந்து படைத்திருக்கிறார். குடுபத்தோடு வந்திருந்தவர்களுக்கு நல்ல சூடு. குழந்தைகளையும் அழைத்து வந்திருந்தது அவர்களுக்கு கேடு.
9) இசையமைப்பாளரின் முயற்சி பாராட்டிற்குறியது. ஆனல் எடுபடாமல் போனது வேதனைக்குறியது. முதல் பாடல் ‘வெயிலோடு விளையாடி’ எனும் வெயில் திரை பாடலை நினைவுகூறச் செய்கிறது.
10) படத்தில் மீனா, கீதா, சுந்தராஜன், லிவிங்ஸ்டன் வரும் காட்சிகள் மிக மிக எரிச்சல்.
பாதி படத்தில் என் பின்னால் அமர்ந்திருந்த நண்பர்களுக்குள் பேச்சு.
“என்னடா மச்சான் தூங்குற”. சிரித்துக் கொண்டே கேட்கிறான் ஒருவன்.
“டேய் ஏன் டா ரஜினி படம்னு சொல்லி கூட்டிட்டு வந்து உயிர வாங்குறிங்க, என்னால முடியல, படம் முடிந்த்தும் எழுப்பிவிடு”.
இடைவேளையின் போது சரோஜா பட ‘சப்போர்டிங்’ திரைகண்டது. பின்னாலிருந்து “ஏய் படத்த முடிங்கடா” என்ற சவுண்டு.
படம் முடிந்த போது எல்லோர் முகத்திலும் இலவு வீட்டிற்கு போய் வந்த உணர்ச்சி. குசேலன் திரைபட இருக்கை, மரணப் படுக்கை.
மகாகாவி காளிதாஸ் படத்தை ‘எடிட்’ செய்து கொடுத்திருப்பதை போன்ற பிரம்மையை ஏற்படுத்துகிறது.
மொத்தத்தில் குசேலன் ஒரு ‘குஜிலி’ படம் ச்ச்சே… குப்பை படம்.
பி.கு: *** என்பது சூப்பர் ஸ்டார் என அர்த்தம். நீங்கள் கெட்ட வார்த்தையை போட்டு படித்திருந்தால் நான் பொறுபல்ல.
